Happy birthday to me ๐ŸŽˆ

gelukkig met hairextensions

19

Gisteren was ik jarig. Gisteren werd ik 35 jaar geleden geboren, op een zondag de 7e. Uit mijn moeders buik in het ziekenhuis van Enschede. Ik was een lieve baby, bruine haren, bruine ogen. De ooievaar had me wel te pakken gehad en ik hield er een paar ooievaarsbeten aan over. Maar alsnog was ik prachtig, een wolk van een baby. De eerste baby van mijn ouders. 

Zondagskind

Ik heb als kind altijd gedacht dat ik heel speciaal was als zondagskind. Dat, als me iets lukte of wanneer ik iets kreeg wat ik wilde, het daardoor kwam. Nu weet ik natuurlijk beter en geloof ik niet meer in die zondagswijsheid. Ik weet dat mooie dingen niet komen omdat ik op een zondag de 7e ben geboren, maar omdat ik er hard voor heb gewerkt of omdat ik soms gewoon geluk heb. En die wijsheid vier ik graag elk jaar op 7 februari!

Als kind ervoer ik mijn verjaardag altijd als iets heel bijzonders, speciaals en super spannends. Ik lag te trappelen in bed omdat ik zรณ zenuwachtig was. Wie komt er, wat ga ik trakteren, wie loopt er mee de school door en het aller belangrijkste, wat krijg ik? Bijzonder om deze spanning, die ik me nog zo goed herinner, nu op de verjaardagen van mijn jongens terug is te zien.

Tegenwoordig ervaar ik jarig zijn heel anders en hoef ik echt geen spanning meer weg te trappelen. Ik ben zo moe, dus val de nacht ervoor als een blok in slaap! Het jarig zijn is anders geworden en het organiseren van een traditioneel verjaardagsfeestje sla ik liever over. Maar de cadeautjes blijven leuk, eerlijk is eerlijk, ik hou van cadeautjes. Als iemand iets met liefde heeft uitgezocht of een kaartje heeft geschreven voor mij, dan voel ik mij bijzonder. 

Dankbaar

Waar jarig zijn voor mij om draait is het vieren dat ik weer een jaar wijzer ben, dat ik veel heb mogen ervaren en dat ik nog steeds gezond ben. Ik vier dat ik dankbaar ben voor de lieve mensen om mij heen, dat ik voor mijzelf kan en mag kiezen en dat ik twee prachtige kinderen heb met een superlieve man. Dat is niet voor iedereen vanzelfsprekend, het is iets moois en ik sta hier te weinig bij stil. Ik ben zo dankbaar voor mijn leven en dรกt wil ik best vieren! 

Maryke verjaardag

Ik ging gisteren met Bram uit eten. Samen zijn en aandacht hebben voor elkaar. Iets dat we te weinig doen. We aten, dronken en kletsten en dat we daar echt de tijd voor namen komt weinig voor. Van het weekend vieren we het met familie en de kinderen. We doen traditiegetrouw een ontbijtje op bed en de slingers blijven nog even hangen. 

Reflecteren



De meeste mensen reflecteren rond oud en nieuw. Nieuw jaar nieuwe kansen. Maar ik vind mijn verjaardag een mooi moment om hierbij stil te staan. 35 Jaar heb ik erop zitten en ik heb in al die jaren heel wat meegemaakt. Ik schreef over herinneringen en op een verjaardag komen deze naar boven. Zo herinner ik me dat ik als meisje een life size pop kreeg met roze wollen haren en een roze gestreept pakje. En dat ik diep teleurgesteld was, omdat ik van mijn vader een roze citybike kreeg, helemaal ingepakt met grote strik. Dat ik niet zo van fietsen houd beschreef ik al in een blog. Maar achteraf gezien reageerde ik wellicht wat overdreven op dit, toch best mooie, cadeau. 

Age and glasses of wine should never be counted!

Ik ben dus geen wonderkind, maar wel een dankbaar zondagskind. En met mijn geboortedag en datum ben ik nog steeds blij. Het maakt mij gelukkig dat ik elk jaar cadeaus krijg en het mag vieren met fijne mensen, lekker eten en drinken. Dat ik kan lachen, kan huilen, maar bovenal dat ik een gelukkige vrouw van 35 ben. Dankbaar! Het zou toch prachtig zijn als ik dit volgend jaar weer mag vieren en dat jaar erop opnieuw! Ik zou niets liever willen!

Happy birthday to me ๐ŸŽˆ

Volg je me al op Instagram en op Facebook, Twitter en Pinterest?

werk

19